2026 - Emine Çetin

O da yalan
Bu da yalan
Dünya yalan
İster inan
Yola devam
İnsan insan

Yine ben suçluyum
Yine ben hatalı
Sanki bütün suçlar
Bana kayıtlı

Kalabalığa karışan söz
Çürümeyi bekleyendir
Sanal dünyanın içinde
Kaybolmuş insan gibidir

Allah prova yapmaz
O bize mahsustur
Biz ders alalım diye
Bazı imtihanlar yapar

Dualarımı serdim üzerine
Kuş kanadı değmesin, yel vurmasın
Kem göz bakmasın, kötü söz gelmesin
Vücuduna sağlık, ruhuna inşirah olsun
Dünya ve ahirette saadet versin diye

Her karanlık bir ışık ister
Bazen ateşte ışık verir
Niyetlere göre şekil alır
Ya yakar ya da aydınlatır

Gülmeyi unuttu yüzüm
Kalmadı konuşacak sözüm
Görmez oldu gözüm
Nefesler oldu düğüm
Sanki yere indi göğüm
Hayat geçti bölüm bölüm

Ne hanım ne de hancı
Sadece garip bir yolcu
Yürürüm kendimce doğru
Yalpalarsam düşerim sırattan
Özün sözün olsun doğru

Aç kurtlar gibi
Bekledi nefsim sevapları
Yedi yedi doymadı
Aç kurtlar gibi

Çağların ardından selam verir
Bizlere ne çok şey anlatır
Kiminde hüzün
Kiminde övgü barındırır
Bizler yarına ne bırakıyoruz?

Keşkeleri koydum kenara
Keşkesiz hayata merhaba
Keşkeler de bir çeşit isyan
Keşkesiz hayata merhaba

O olmasaydı
Şu olmasaydı
Bu olmazdı
Desek
Ne fayda
Olanlar olmuş
Tevekkeltüallah

Doludizgin hayatı bitirirken her nefeste
Biraz daha yaklaşırız ölüme her nefeste
Bizler kulak üstü yatarken her nefeste
Sayılı nefeslerimiz tükenir her nefeste

Bir handa açtım gözümü
İlk söyledim anne sözünü
Sonra öğrenmişim özümü
Kıbleye döndüm yüzümü
Soldu bahçem öldü gülüm
Yolculuk bitecek birgün

Ya Rabbi
Kabul et, rahmet et
Etme bizi dallin
Sabır ile diyelim amin

İçimizde kara kışlar
Dışımızda bahar
Allahım bu nasıl imtihan
Nasıl kalkılır acaba bundan

Kadere rızası ile bulursun sefa
İsyanda bulursun bela
Tercih senin etme hata
Yaşadım gördüm
Yaşadım bildim
Elhamdülillah

Geçmişe çekmezsen sünger
Anı gerersin ger ger
Geleceği serersin ser ser
Hayatını heba edersin
Be hey derbeder

Ne dostum var
Ne de postum
Diz dövüp saç yoldum
Yaptıklarımı önüme koydum
Zarar çıktı zarardayım

Hepimiz dedik
Hep bana
Hepler bana
Yok sana
Yoklar sana
Böylece girdik
Dallin yoluna

Ayağım kaydıDüştüm isyan bataklığınaUyandım yıkandımTövbe havuzunda

Bakmazsan bahçene olur viran
Açmaz güller mevsim olur hazan
Bülbüller susar olur perişan
Gönül küser diller olur lal

Hayal kırıklıklarını hiç biriktirme
Sana faydası olmaz bırak at gitsin
Hayat o kadar uzun değil bilesin
Dersini aldıysan şükür et bitsin

Toprak her tohumu bağrında beslemez
Bazen sarıp sarmalar nefes vermez
Sıkar çürütür cana dönmez
Mezarı oluverir geri vermez

Şekil şekil
Biçim biçim insanBu dünya ne zor imtihan

Gönül karanlığa alışmaz
Sıkılır, bunalır
Ancak onunla mücadele eder
Göz karanlığa alışır, onun için
Aydınlığı görünce kamaşır

Hak yoluna uğramasın
Yalan dolan
Hakikat yolundan sapmadan
Yoksa helak olursun
Nerede olsan

Bu da gelir
Bu da geçer
Herşey yoluna girer
Girmeyenleri boş ver
Kaderimmiş deyiver

Aldığımız her karar
Kim bilir kime yarar
Belki de verir zarar
Suya atılmış taş gibi
Yıllara yayılır gider
En çok da seni yaralar

Geçmiş geçmişte kaldı
Günahıyla sevabıyla
Şimdiye bakacağız
Yönümüz hangi tarafa

Kadere isyan eden
Kedere razı olur

Toprağa ekilen her tohum
Yeşermek ister
Büyümek, meyve vermek
Hayatının tek gayesidir
Neslini devam ettirmek

Gönül yangınından doğan
Her eser, bir şaheserdir
Kıymeti bilinse de bilinmese de

Sebeplerinden azad eyle
Tecellilerine mazhar eyle
Kalmasın korkuyla endişe
Hayata tutunalım böylece

Ağlama deli gönül
Yazılanlar gelir başa
Bakmaz kara kaşa
İster az ister çok yaşa
Ölüm gelecek başa

Gece siyah kefenini giyerken
Göz gözü görmez oldu
Geçen günler bir bir soldu
Dünya han, insan yolcuydu
Yaşananlar bir masal oldu
Narında hoş nurunda hoşdu
Diyebilenler de Allah kuluydu

Kırma hiç kimseyi
Çocuk olsa bile
Yıllarca kalır izi
Özür dilesen bile

Çözgüler çözüldü
Karıştı çile
Nerden bilecekti
Yumak yapmayı
Karıştı yine
Günler içiçe geçti
Koptu filim yine

Kışrına bakıp verme hüküm
İnciyi saran bir kabuk değil mi

Ruhum sıkıştı etti naz
Nedenini bilemedim bu yaz
Sabah akşam ettim niyaz
Nefsin elinden kurtuldum biraz

Ruhum etti iflas
Bedenim iflas
Bunun için tutsam mı yas?

Ruhum beden elbisesinden
Sıyrılmış üşüyor
Dostlar neden ağlaşıyor
Toprak yorganını çektim üzerime
Gamlar kederler bitti şükür
Ebedi uykuma başlayacağım
Uyandırmayın İsrafil uyandırsın

Ruhumun karanlığında savruldum
Hataların günahıyla kavruldum
Bir dost eli aradım bulamadım
Bir tatlı söz aradım duyamadım
İmanın şefkatine sarıldım elhamdülillah

Viran olmuş bahçemizde
Hatme çiçekleri açmış
Nefes olmuş nefesimize
Güzel hatme çiçekleri
Rengarenk açmış
Süslemiş bahçemizi

Bazen sözü çok yorarız
Bazen tatile çıkarırız
Bazen oruç tuttururuz
Bazen gevezeye döndürürüz
Aslında ruhumuzun yansımasıdır
Söze dökülenler, sırlananlar

Rutin dönerken hayat
Herşey geliyor bayat
Teker değerse bir taşa
Akıl geliyor o zaman başa
Rutinin kıymetini anlayana

Son bir rüzgar
Dokunsa yüzüne
Yaptığın ettiğin
Dökülse önüne
Dursan baksan
Dönsen özüne
Ahlar vahlar
Dönüşse sözlere

Güneş uyanırken ufukta
Martılar tutuşur halaya
Aynı melodi ağızlarında
Zikir halkası içinde
Mest olur buluşur semada
Karşılar güneşin uyanışını da

Gazzenin boş sokaklarında
Yürüyorum, yıkık dökük binalar
İnsanlar yıkıntıların içinde
Hayata tutunmaya çalışıyorlar
Yardımlar içeri alınmıyor
Bir çoğu da yağmalanıyor
Nasıl bir yer burası,
Bebekler bile şe…

Rüzgarlar geçmişin renklerini
Kulaklarımıza fısıldar
Şelalelerin büyük senfonisi
Kalbimizin ritmini yakalar