Güneş uyanırken ufukta
Martılar tutuşur halaya
Aynı melodi ağızlarında
Zikir halkası içinde
Mest olur buluşur semada
Karşılar güneşin uyanışını da

Gazzenin boş sokaklarında
Yürüyorum, yıkık dökük binalar
İnsanlar yıkıntıların içinde
Hayata tutunmaya çalışıyorlar
Yardımlar içeri alınmıyor
Bir çoğu da yağmalanıyor
Nasıl bir yer burası, 
Bebekler bile şe…

Rüzgarlar geçmişin renklerini
Kulaklarımıza fısıldar
Şelalelerin büyük senfonisi
Kalbimizin ritmini yakalar

Büyük gölün  ortasında adacıklar
İnzivaya çekilmiş gibi bizi bekler
Her taş gözcü gibi sıralanmış
Kaleler gibi bizi bekler

Taş bazen yumuşar 
Şekillenir oyulur
İnsanlara yuva olur
Sessiz dualar gibi